LINGUE

Meteen huren

+393335347687

IDEE VOOR EEN ROUTE

Hieronder beschrijven we een paar van de vaarroutes op het Gardameer voor leuke tochten op het water. Vertrekkend uit het schitterende haventje van Desenzano, de hoofdplaats van het meer, kun je naar de punt van Sirmione varen waar je de prachtige Grotten van Catullus kunt bewonderen, de ruïnes van een elegante Romeinse villa, de grootste en belangrijkste van Noord-Italië, en het glasheldere water eromheen.

We varen om de punt van het schiereiland heen en nadat we het Scaligero kasteel rechts van ons hebben gelaten, gaan we verder in de richting van Peschiera, de ommuurde stad, waar het meer rivier wordt, de Mincio. Een korte stop in Lazise, met zijn karakteristieke haventje en de antieke Venetiaanse Douane, om dan verder te gaan naar Bardolino, de golf van Garda over te steken en aan te komen in één van de spectaculairste plaatsen van het Gardameer: Punta San Vigilio..

Deze etappe met zijn nooit eerder geziene landschap mag je niet missen, verder is er de schitterende Baia delle Sirene, ('Baai van de Zeemeerminnen') en het haventje met het restaurantje waar je heerlijke hapjes kunt proeven.  We gaan weer naar het noorden richting Torri del Benaco, een ander karakteristiek dorpje, en steken vervolgens het meer over naar de Bresciaanse kant waar we kunnen aanleggen bij het schilderachtige Toscolano-Maderno en kunnen afzakken naar Gardone Riviera, beroemd om het Vittoriale van de Italianen, het thuis van de belangrijke schrijver Gabriele D'Annunzio.
Vervolgens gaan we door, de baai van Salò in, tot de ruime en gemakkelijke haven, voor een bezoek aan de stad die een belangrijke rol speelde in de Italiaanse geschiedenis tijdens de tweede Wereldoorlog.

We varen door tot het magnifieke Isola di Garda, waar we even halt houden. Dit eiland staat ook bekend als Isola Borghese, de residentie van de Borghese-Cavazza's. Het eiland herbergt een schitterende villa, omringd door een uitbundige en bijzondere flora. Zuidwaarts vinden we een reeks rotsen en ondieptes, waar het eilandje San Biagio uit omhoog steekt, beter bekend als Isola dei Conigli (Konijneneiland), aan de voet van de imposante  Rocca di Manerba.


Idee voor een route van 1 uur.

In een uur kan men het schiereiland van Sirmione bezoeken, met de volgende bezienswaardigheden:

  • Het Scaligerokasteel, voor- en achterkant
  • De Grotten van Catullus
  • De Villa van Maria Callas
  • De Thermen en de bijbehorende zwavelhoudende bronnen

Het Scaligerokasteel - een stukje geschiedenis en legendes.

Het Scaligerokasteel van Sirmione is een burcht uit het Scaligera-tijdperk, en vormt de enige toegang tot het historische centrum van Sirmione.  Het is behalve één van de meest complete en best geconserveerde kastelen van Italië, ook een zeldzaam voorbeeld van een vesting aan een meer. Het heeft een heel belangrijke bijzonderheid: het ligt aan het Gardameer en het dok bevat er een klein deel van.

Het kasteel is aan alle kanten omringd door het water van het Gardameer, en aan één van deze kanten is, kort na de bouw van het kasteel, het dok gemaakt, dat vroeger een schuilplaats was voor de Scaligera-vloot.

De muren en de drie belangrijkste massieve torens worden gekenmerkt door kantelen met zwaluwstaartvormige inkepingen, die elk Scaligera-bouwwerk onderscheiden: achter deze drie torens verrijst de imposante hoofdtoren van 47 meter hoog, waaronder de kerkers voor de gevangenen zich bevinden.

De bouw van de burcht begon omstreeks halverwege de XIIIde eeuw, waarschijnlijk op de resten van een romeinse vesting. De bouw geschiedde op last van de burgemeester van Verona, Leonardino della Scala, beter bekend als Mastino I della Scala. Het kasteel fungeerde als verdediging en controle van de haven, omdat de stad Sirmione, gelegen op een grenspositie, veel meer was blootgesteld aan aanvallen

Ongeveer een eeuw later weren de twee binnenplaatsen en een ravelijn er aan toegevoegd, verbonden door bruggeschansen met het hoofdgebouw, om de verdediging van de vesting te versterken.  In 1405 kwam Sirmione onder het bewind van de Republiek van Venetië, gedurende hun overheersing werd begonnen met de versterking van de verdedigingsstructuren. Het was in deze periode dat het dok werd gebouwd dat tegenwoordig te zien is, ook al veronderstelt men dat er al een Scalignera-dok aanwezig was, waarschijnlijk van hout. Sirmione behield het primaat van versterkte post tot aan de XVIde eeuw toen, om politieke redenen, de vesting van Peschiera del Garda werd gemoderniseerd.

Legende

Volgens de legende leefde er heel lang geleden een jongen genaamd Ebengardo in het kasteel, met Arice, zijn geliefde: het jonge stel leidde een rustig leven totdat hun liefde werd onderbroken door een tragische gebeurtenis.  Op een stormachtige nacht kwam ene Elalberto, een Venetiaanse ridder afkomstig uit het gebied rond Feltre, schuilen in het kasteel. Het paar verleende onderdak aan de ridder, maar, verbijsterd door de schoonheid van het meisje, ging hij 's nachts naar haar kamer. Arice schrok en begon te schreeuwen, waarop Elalberto haar neerstak. In de tussentijd rende Ebengardo naar de kamer waar hij Arice levenloos aantrof, en zo gebeurde het dat hij, blind van woede, de dolk van Elalberto afpakte en hem ermee doodde.

De legende wil dat men ook nu nog, in stormnachten, de ziel van Ebengardo door het kasteel kan zien dolen, op zoek naar Arice.

De Grotten van Catullus.

De Grotten van Catullus zijn de overblijfselen van een Romeinse villa die werd gebouwd tussen het einde van de eerste eeuw v. Chr. en de tweede eeuw na Chr. in Sirmione, op de zuidelijke oever van het Gardameer.  Het archeologische complex, bestudeerd vanaf begin negentiende eeuw en in meerdere fasen aan het licht gebracht, is tegenwoordig het belangrijkste getuigenis van de Romeinse periode in het gebied van Sirmione en is het meest grandioze voorbeeld van een Romeinse villa in Noord-Italië..

Het is niet bekend in precies welke periode en om welke reden de villa in verval raakte, maar de vondst van graven uit de vierde en vijfde eeuw, zowel binnenin als buiten het gebouw, geeft aan dat in die periode de structuur beslist al verlaten was.

In de loop der eeuwen hebben diverse geschiedschrijvers en reizigers de ruïnes bezocht, maar de eerste concrete onderzoeken ervan worden pas in 1801 uitgevoerd door een generaal van Napoleon Bonaparte.  Vervolgens begint Girolamo Orti Manara uit Verona met de opgravingen, en voert meer en grondiger onderzoek uit.  Het materiaal wordt in 1856 gepubliceerd samen met een plattegrond: de tekst van Manara is ook tegenwoordig nog van essentieel belang.  In 1939 begint de Superintendent voor het archeologisch erfgoed een breed opgezet programma van opgravingen en restauraties, en verkrijgt tenslotte in 1948 de gehele zone om voor een adequate bescherming van het complex, omringd door zijn natuurlijke omgeving, te kunnen zorgen

 De villa van Maria Callas

Dit is de villa die naar Maria Callas is genoemd, de grote, van origine Griekse sopraan, en waar ze haar toevlucht zocht in de zeldzame pauzes in haar intensieve artistieke activiteit.

Idee voor een route van 2 uur

In twee uur is het aan te raden om het prachtige Isola di Garda te bezoeken, gelegen in het centrale deel van het meer en langs de oostkant, in de buurt van de baai, terugkerend van de Grotten van Catullus.


Geschiedenis en informatie over het Isola di Garda.

Het Isola di Garda is een plek van zeldzame schoonheid. Een kostbare schatkist vol met geschiedenis, herinneringen en legenden. Een schat die omsloten wordt door de transparante armen van het meer. Een pittoreske rots die antieke volkeren verwelkomde, van de Romeinen tot de Longobarden.  Daarna werd het de woonplaats van St. Franciscus, St. Antonius van Padua, St. Bernardus van Siena en waarschijnlijk van Dante Alighieri.

Aan de zuidkant verheft zich het elegante en schilderachtige gebouw uit begin 1900 in neogotisch-Venetiaanse stijl. Een imposante harmonische constructie, vol met verrassende architectonische details. Aan de voet ervan lopen terrassen en tuinen in Italiaanse stijl langzaam af naar het meer. Overal er omheen is er een weelderige en intacte vegetatie. Locale en exotische planten. Zeldzame soorten en unieke bloemen. Een harmonisch woud van pijnbomen en cipressen, van acacia's en citroenbomen, van magnolia's en agaven.  Het Isola di Garda is magie en mysterie. Het gezang van de vogels schijnt de vrolijke stem van de ziel van degenen die in de loop der eeuwen dit eiland hebben gerespecteerd, verzorgd en bemind. In lang vervlogen tijden werd het “Insula Cranie” ('Schedeleiland') genoemd. Na het jaar 1000 werd het genoemd: “Isola del Garda” - “Isola dei Frati” - “Isola Lechi” - “Isola Scotti” - “Isola De Ferrari” - “Isola Borghese Cavazza”. Al in de Romeinse tijd was het bewoond en tot het jaar 879 fungeerde het als jachtreservaat. Toen kwam het onder het domein van Karel de Grote die het vervolgens aan de monniken schonk. In 1221 bouwde de heilige Franciscus aan de noordkant, op de rotsen, een eenvoudige kluizenaarswoning. De vijf broeders van deze nederzetting leefden in contemplatie en absolute armoede, opgesloten in hun in de rotsen uitgehakte cellen. In 1227 bezocht St. Antonius van Padua de plek. Het is mogelijk dat ook Dante Alighieri (in 1304) op het eiland is geland. Van 1383 tot 1444 verfraaide St. Bernardus van Siena de tuin van het klooster (met citroen-, sukade, sinaasappel en olijfbomen). Vervolgens hield Francesco Licheto (franciscaner) er openbare lessen filosofie en theologie. Bij zijn dood (1529) begon het verval van het klooster. In 1803 (zes jaar voordat Napoleon de Cisalpina Republiek stichtte) werd de religieuze orde definitief geschrapt. Het eiland werd eigendom van de staat en vervolgens verkocht aan de Nobili Conte (uit Salò). In 1817 ging het bezit over aan de gebroeders Benedetti (uit Portese), aan Giovanni Fiorentini (handelaar uit Milaan) en aan de familie Lechi (uit Brescia). In 1860 werd het gebied onteigend om te fungeren als vooruitgeschoven militaire grenspost. Aan het begin van 1870 verkreeg de familie Scotti de plaats op een veiling en stond hem vervolgens af aan de Hertog De Ferrari (uit Genua). Aan hem is de bouw van het nog steeds bestaande monumentale herenhuis te danken.  De werkzaamheden, onder leiding van architect Rovelli (uit Genua) werden voltooid in 1903. Het resultaat was een imposant, uiterst ingewikkeld bouwwerk, in neogotisch-Venetiaanse stijl (die doet denken aan het Palazzo Ducale in Venetië).  Bij de dood van Maria Annenkov (echtgenote van de Hertog De Ferrari) erfde de dochter Anna Maria het complex. Zij was het die de tuin verrijkte met exotische bloemen en planten. Anna Maria trouwde met Prins Scipione Borghese en hun dochter Livia besteedde meer dan vijftig jaar lang de uiterste zorg aan dit paradijs. Ze trouwde met Graaf Alessandro Cavazza van wie ze drie kinderen kreeg: Novello, Paolo Emilio en Camillo. Het eiland kwam toe aan Camillo.

De huidige eigenaren zijn de echtgenote, Charlotte Chetwynd Talbot en hun kinderen: Sigmar, Livia, Eric, Ilona, Alberta, Christian en Lars Patrick


Altre destinazioni consigliate

Vittoriale degli italiani

Het Vittoriale degli Italiani is de monumentale citadel gebouwd in Gardone Riviera aan de oevers van het Gardameer van de dichter Gabriele D'Annunzio samen met de architect Giancarlo Maroni van 1921 tot 1938.

Het gaat om een verzameling gebouwen, straten, pleinen, theaters, tuinen en waterlopen. Het werd opgericht ter herinnering aan zijn "niet te imiteren leven" en aan de ondernemingen van de Italianen tijdens de Eerste Wereldoorlog. Op de inscriptie bij de ingang wordt het een "boek van levende stenen" genoemd.
De Stichting van het Vittoriale degli Italiani is het hele jaar open voor het publiek en wordt door zo'n 180.000 personen per jaar bezocht
De tuinen van het Vittoriale zijn zeer uitgestrekt en nemen ongeveer de helft van het gebied van het complex in beslag.  Meteen vanaf de monumentale ingang beginnen twee routes. De eerste is een "esoterische" en leidt over de verschillende pleintjes naar het huis van D'Annunzio en het mausoleum 'degli Eroi' (van de Helden) met het graf van de dichter, terwijl de tweede, "profane", naar het meer, de citroenboomgaard en de watervalletjes van het dwaze en het wijze water leidt.

In het onderste deel van de tuin is de "tuin van de dans", in de vorm van een viool, waarin twee kunstmatige beekjes uitkomen, gecreëerd door de architect Maroni, genaamd "dell'Acqua Pazza" (van het Dwaze water), kronkelig, en "dell'Acqua Savia" (van het Wijze water), rustiger.
De villa van D'Annunzio, ex villa Thode, omgedoopt tot "Prioria", is opgebouwd uit een twintigtal ruimtes versierd met ingegraveerde motto's en verschillende voorwerpen, op zo'n manier geplaatst dat ze suggesties oproepen, ook dankzij een omgeving die vaag aan een klooster doet denken Binnen bevindt zich een rijke bibliotheek van 33.000 boeken waaronder Italiaanse en Franse literatuur, geschiedenis- en kunstboeken, en zeldzame antieke uitgaven waaronder ook incunabelen en post-incunabelen.

Eilanden

In het meer zijn vijf eilanden, allemaal vrij klein.  Het grootste is het Garda-eiland, waarop in 1220 Sint Franciscus van Assisi een klooster stichtte waar de monniken van zijn eigen orde in gingen wonen, een klooster dat pas in de achttiende eeuw werd opgeheven, en waar tegenwoordig een achttiende-eeuws herenhuis in neogotisch-Venetiaanse stijl ligt. Op korte afstand bevindt zich het qua afmeting tweede eiland, het eiland van San Biagio, ook wel "Konijneneiland" genoemd vanwege het grote aantal hazen en konijnen die in de zestiende eeuw een rijke jachtbuit opleverden. Het eiland, gelegen bij het zuidoostelijke uiteinde van de baai van San Felice, bevindt zich op korte afstand van de kust en in periodes van droogte kan men er lopend komen.

Langs de oostelijke oever bevinden zich nog drie andere eilanden, allemaal nogal klein, gelegen in de buurt van Malcesine: het noordelijkste is het isola degli Olivi, dan is er het isola del Sogno, ook dit is in periodes van droogte te voet bereikbaar vanaf de kust, en tenslotte het meest zuidelijke, het isola del Trimelone (of del Tremellone).
 

Malcesine

Malcesine ligt op 60 kilometer van Verona. Het ligt noordwestelijk ten opzichte van de provinciehoofdplaats en het is de meest noordelijke gemeente van de Veronese kust van het  Lago di Garda. De gemeente heeft een groot hoogteverschil, hij begint ter hoogte van het meer en reikt tot op de top van de Monte Baldo. Op zijn grondgebied, in de buurtschap Cassone, loopt één van de rivieren die als de kortste van de wereld beschouwd kunnen worden: de rivier Aril met zijn lengte van zo'n 175 meter.

In de zomerperiode is er een zeer levendige culturele activiteit met talrijke concerten bij het Lacaor theater, een sfeervol natuurlijk amfitheater aan de voet van het Scaligero-kasteel, en exposities van schilder- en beeldhouwkunst
  • Feest van Sint Anna, op de dag van Sint Anna worden de heiligen Benigno en Caro gevierd, ook patroonheiligen van het dorp, met vuurwerk op het water;
  • Triduum, in de maand februari wordt in de parochiekerk de traditionele Triduum gehouden: drie dagen van gebed voor de zielen in het vagevuur. Bij deze gelegenheid wordt een indrukwekkende scenografie geïnstalleerd met honderden kaarsen;
  • Internationaal concours van kinderkoren, heel belangrijk voor de stad is het zeer belangrijke concours voor kinderkoren dat om het jaar wordt georganiseerd op nationale en internationale basis, door de vereniging 'Il Garda in coro', waar de beste Italiaanse en buitenlandse koren aan meedoen, en het bijbehorende concours van compositie van koormuziek.

VERZOEK OM INFORMATIE

Verplichte velden *

Piazza Ulisse Papa, 5
25015 Desenzano Del Garda (Bs)
Tel. +39 3335347687 - E-mail: booking@gardaboatrent.com
Privacy Policy P.Iva 03304300985
Credits TITANKA! Spa © 2014